Herman is getrouwd en heeft één dochter van 13 jaar.
Hij dialyseert sinds mei 2007 en ’s nachts thuis vanaf januari 2008. Ook heeft hij in 2003/2004 een klein halfjaar gedialyseerd toen zijn nieren, nadat hij bijna een darmperforatie had, ineens niet meer werkten. Gelukkig herstelde de nierfunctie zich geleidelijk weer.
Na die periode in 2003/2004 had hij, al samen met zijn vrouw, besloten dat hij – als het even kon – thuis wilde dialyseren. En dan het liefst ’s nachts.
“Toen we gingen verbouwen hebben we meteen rekening met eventuele thuisdialyse gehouden. We hebben een bijkeuken bij het huis aangebouwd. Wanneer het zover zou komen dat ik moest starten met dialyseren hoefden we de ruimte alleen nog maar in te richten als dialysekamer. Dit bleek niet nodig te zijn, want we kunnen dialyseren op onze slaapkamer.”
Het grote voordeel van ’s nachts thuis dialyseren is dat er overdag tijd is voor werk en andere zaken.
“Ik werk nog fulltime. Dat had ik zonder nachtelijke thuishemodialyse nooit kunnen doen. Bovendien ben ik zelf vrij om te bepalen wanneer ik ga dialyseren. Mijn vrouw en ik bekijken samen welke activiteiten we de komende 2 weken hebben. Daaromheen plannen we dan de dialyses. In de praktijk komt het er op neer dat ik meestal 3 nachten achter elkaar dialyseer en dan 1 nacht niet.”
Herman gaat ’s avonds om 21 uur de machine opbouwen en om 22 uur ligt hij in bed, aan de dialysemachine. ’s Ochtends even voor 6 uur gaat de wekker en dan heeft hij er zo’n 8 uur dialyse opzitten.
De dialyses zelf verlopen meestal prima.
Door de nachtelijke thuisdialyse heeft hij eigenlijk nauwelijks een dieet. Een vochtbeperking is niet nodig. Wel let hij erop dat hij niet te zout eet.
De conditie van Herman is wel redelijk. “Ik red het alleen niet om de hele wedstrijd langs de kant te staan, als mijn dochter moet hockeyen. Dat duurt me te lang”.
Herman fietst naar zijn werk, gaat 2 x per week naar de fitness en verder wandelt hij elke dag met de honden.
Zijn grote hobby is fotografie. "Als het even kan trek ik erop uit om mooie foto's te maken". Een andere hobby is achter de computer zitten en lekker surfen over het internet en dingetjes uitzoeken. 
Op vakantie zijn er diverse opties. “Als ik een weekje wegga dialyseer ik vaak bij een centrum in de buurt. Dan is het gewoon weer 3 x 4 uur dialyse. Ook heb ik een keer de dialysecamper gehuurd. Hierin kun je zelf de dialyses uitvoeren. Maar het nadeel hiervan is dat je niet ’s nachts kunt dialyseren. De ruimte is hiervoor te klein. Ook dan dialyseer ik 3 x per week gedurende 4 uur.“
Hermans vrouw assisteert hem. Elke dialyse helpt zij hem bij het aan- en afsluiten. Zij heeft er geen last van dat er een dialysemachine in de slaapkamer staat. Als ze haar hoofd op het kussen legt, slaapt ze.
Omdat Herman en zijn vrouw kozen voor nachtelijke thuishemodialyse was de keuze voor Dialyse Centrum Groningen een logische. “Hier kun je immers de opleiding voor thuishemodialyse volgen. Verder ben ik erg tevreden met de zorg van het DCG. Als er iets geregeld moet worden, kan ik altijd bellen of mailen en is het snel voor elkaar.
Ik kan het iedereen aanraden ’s nachts thuis te gaan dialyseren, als je natuurlijk de mogelijkheden hebt. Het is niet fijn om afhankelijk te zijn van een machine, maar op deze manier werkt het voor ons het best.”
 

Peter is 61 jaar en woont samen met zijn partner in Assen.
Peter heeft 17 jaar geleden ook al gedialyseerd, gedurende 4 jaar.
Toen kreeg hij een donornier.
Sinds november 2009 is hij opnieuw in dialyse.
Hoe heeft Peter zijn keuze gemaakt voor nachtelijke centrum hemodialyse?
“Ik heb tijdens de vorige dialyseperiode ook peritoneaaldialyse gedaan. Zowel met een machine (APD) als handmatig (CAPD). De dialyses waren eigenlijk niet effectief genoeg voor mij. Hemodialyse ging beter. Toen ik in 2009 weer moest starten met dialyse wist ik direct dat het hemodialyse zou worden. Ik had van tevoren natuurlijk informatie gezocht en gekregen. Het dialyseren tijdens de nacht sprak me toen bijzonder aan omdat ik graag wilde blijven werken. Voorheen was ik na de hemodialyse overdag altijd wel een tijdje moe en de dialyse zelf kostte natuurlijk veel tijd. Met dialyseren tijdens de nacht verlies je eigenlijk geen tijd. Slapen moet je toch.”
Peter vertelt dat hij in het begin slecht sliep ’s nachts. Nu neemt hij een slaappil als hij gaat dialyseren. Na de dialyse ontbijt hij in Groningen, gaat naar huis, neemt een douche en …. gaat dan aan het werk.
“Het enige dat wel eens lastig is, is ’s avonds uit je warme huis vertrekken naar Groningen voor het dialyseren. Maar ja, als je eenmaal op pad bent, gaat het ook prima. Als ik in Groningen kom, klets ik wat met de andere patiënten. Dat is ook wel gezellig. Als ik me omgekleed heb en ik ben aangesloten op de dialysemachine ga ik slapen.”
Peter merkt wel dat hij dialysepatiënt is. Als hij na het werk thuiskomt is hij echt moe. Hij gaat dan vaak even liggen en slaapt een half uurtje. Dan kan hij er weer tegenaan. En ’s avonds maakt Peter het nooit heel laat. De mensen in zijn omgeving weten dat hij dialysepatiënt is en kijken er niet raar van op als hij als één van de eersten bij een feestje vertrekt.
Peter ondervindt geen problemen met de medicijnen die hij moet innemen, en ook niet met het eten. Hij let er op niet te veel zout te eten, verder eet hij alles.
’s Zomers rijdt Peter graag op de motor. Verder is hij een fan van FC Groningen en houdt hij van computeren, “lekker dingen uitzoeken en zo”.
De keuze voor Dialyse Centrum Groningen was eigenlijk vanzelfsprekend. Peter was onder behandeling in het UMCG en kwam zo bij het DCG terecht. Dus toen hij na de transplantatie opnieuw moest dialyseren was het ook een logische stap om weer naar het DCG te gaan.
Peter is tevreden over de zorg van het DCG. Als hij klachten heeft, kan hij dit kwijt als hij samen met andere patiënten en zorgverleners van het DCG de nachtelijke centrumhemodialyse evalueert.
“Als er thuis iets is, kan ik altijd bellen met de verantwoordelijke verpleegkundige. Die zorgt ervoor dat mijn vragen bij de juiste persoon belanden. En ook dat ik weer antwoord krijg”.
Peter staat positief in het leven. “Je moet er maar het beste van zien te maken. Het valt niet mee om te moeten dialyseren, maar ik probeer toch altijd overal het positieve van te zien. Anders kom je er niet.”
Al met al is Peter dik tevreden met zijn keuze voor de nachtelijke centrumhemodialyse.
 

De heer Pietersen is weduwnaar en woont alleen.
Hij dialyseert sinds februari 2009. Eigenlijk wilde hij voor peritoneaaldialyse kiezen, maar daar was hij niet geschikt voor.
“Toen ik begon met de hemodialyse kwam ik in Groningen. Dialyse Centrum Groningen was toen net gestart met de locatie in Delfzijl. Daar wilde ik natuurlijk graag heen. Dat is voor mij lekker dichtbij.”
De heer Pietersen moest nog wel even wachten voor hij kon starten in Delfzijl. Toen er een plekje vrijkwam, hoefde hij niet meer naar Groningen.
Het grote voordeel van de locatie Delfzijl vindt de heer Pietersen dat hij niet meer zo’n eind hoeft reizen. Dat scheelt flink. “Nu heb ik maar 15 minuten reistijd. Toen ik nog naar Groningen moest, had ik het idee dat ik heel Oost-Groningen door moest! De taxi nam andere patiënten mee waardoor we vaak een stuk moesten omrijden. Dat heb ik nu niet meer.”
De heer Pietersen dialyseert ’s morgens op maandag, woensdag en vrijdag. Als hij thuiskomt doet hij vaak even een dutje, een half uurtje vaak. Hij moet de wekker wel zetten, anders wordt hij uren later pas wakker! Op dinsdag doet hij boodschappen en op donderdag komt de werkster. Zaterdag is de dag voor het familliebezoek. Zo is zijn week snel gevuld.
Als hobby heeft de heer Pietersen wijn maken. “Op dit moment kom ik daar niet veel aan toe. Een andere hobby van me is motorrijden. ’s Zomers ga ik er vaak op uit. Ik probeer dan een adresje te vinden waar ik even iets kan eten. In Termunten een visje eten is ook favoriet.”
In de winter is het meer tv kijken wat hij doet. Lichaamsbeweging krijgt hij niet heel veel. Het lopen gaat hem niet erg goed meer af.
Hij compenseert dit met de lichaamsbeweging tijdens de dialyse. De bloeddruk van de heer Pietersen zakt vaak. Het fietsen op de dialysefiets heeft vaak een positief effect.
De dialyse brengt wel wat beperkingen met zich mee. Zo let de heer goed op dat hij niet te veel drinkt.
De heer Pietersen is dik tevreden met de behandeling in Dialyse Centrum Groningen. Hij kan prima overleggen als hij eens een keer op een andere tijd moet dialyseren. “Ik weet één ding zeker: als ik niet dialyseer dan ga ik dood”.
 

Tsjikke is begin 2006 vrij acuut gestart met de dialyse. Ze voelde zich al een tijdje niet fit en dacht zelf aan een griepje. Maar het griepje bleek een nierziekte te zijn, helaas. Omdat alles zo snel ging is ze gestart met hemodialyse in het centrum in Groningen. Dit heeft ze een jaar gedaan. In dit jaar heeft ze voorlichting gekregen over andere vormen van dialyse. “Bij hemodialyse ben je wel afhankelijk en ik wilde graag zelfstandig zijn. Daarom heb ik voor de peritoneaaldialyse gekozen. Je kunt dan je gang gaan, blijven werken en dialyseren waar het jou uitkomt”.
De peritoneaaldialyse doet ze nu alweer meer dan 3 jaar en het bevalt uitstekend.
“Ik merk er echt niets van. Ik voel me heel goed en ik merk niet dat ik vloeistof in mijn buik heb. Na de hemodialyse was ik altijd wat moe, maar nu kan ik continu doorgaan”. Tsjikke geeft wel toe dat ze niet kan hardlopen, maar dat deed ze voorheen ook niet. Fietsen gaat prima, al huurt ze op een waddeneiland bij voorkeur een elektrische fiets zodat ze bij tegenwind goed bij kan blijven!
Tsjikke werkt 20 uur per week, verdeeld over 5 dagen. Zo kan ze zelf bekijken hoe ze zich voelt. Als ze zich goed voelt kan ze langer doorwerken en als ze moe is kan ze naar huis om eventueel een dutje te doen.
Naast haar werk is ze ook nog actief in de gemeentepolitiek. Ook doet ze thuis nog de administratie voor het bedrijf van haar man. En tijdens dit werk kan ze een PD-wisseling doen!
"De PD geeft me de vrijheid waar ik zo aan gehecht ben. Ik kan wisselen thuis of op het werk. Tijdens de vakantie heb ik wel wisselingen gedaan in de auto."
Nadat Tsjikke in het UMCG terecht was gekomen, kwam ze bij Dialyse Centrum Groningen. Ze wil hier ook graag blijven; ze ervaart hier goede zorg. Ze kan altijd bij de het dialysecentrum terecht als ze een vraag heeft. En als er eens iets bijzonders is, zit ze dicht bij het UMCG. Dat geeft Tsjikke ook een vertrouwd gevoel. Wat betreft het eten ervaart ze geen problemen. Ze moet uitkijken dat ze geen zout eten neemt omdat ze daar dorst van krijgt. En ze let erop niet te veel te drinken. Maar eigenlijk eet ze verder als voorheen.
Tsjikke is blij dat het zo goed met haar gaat. “Je leven staat wel op zijn kop als je hoort dat je nierpatiënt bent, maar verder ben ik dankbaar dat ik dit alles nog kan doen.”

Een brief van een blije vakantiepatiënt, gericht aan dialyseverpleegkundigen

Beste mensen,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij jullie op Terschelling mocht dialyseren.
Drie heerlijk ontspannen weken heb ik in september vakantie gehouden, mede dankzij een probleemloze dialyse bij jullie.
Ik heb 3 aquarelletjes gemaakt van verschillende weersindrukken die ik op Terschelling heb aangetroffen.
1. Zeebaarsvissers ’s avonds om ongeveer ½ negen bij windstil weer en een rimpelloze zee.
2. Zwaar weer in de verte maar op het strand en de duinen schijnt de zon. Deze combinatie gaf een imposant beeld.
3. Het wordt eb op het wad bij rustig weer aan het eind van de middag.

De aquarellen moeten jullie maar verloten want ik weet niet wie van jullie welke aquarel moet krijgen.
Tot slot nogmaals dank voor de prettige manier waarop jullie de dialyse hebt begeleid.
Volgend jaar september hoop ik weer 3 weken op Terschelling door te brengen. Wie weet tot ziens op het dialysecentrum in Midsland.

Hartelijke groeten, Ruud